Innerlijke rust is iets wat vanbinnen aanwezig is of afwezig is. Het staat daar en het werkt door. Het heeft invloed op alles en op wie jij bent. En als ik bedoel op alles, dan bedoel ik ook werkelijk alles.

Het is niet zo dat innerlijke rust pas een doel krijgt of belangrijk wordt als er iets rondom jou gebeurt. Het is ook niet nodig dat er eerst iets gebeurt, dat er eerst stress is, dat er eerst problemen zijn, dat er eerst iemand is die je uit evenwicht krijgt of iemand die je triggert. Ze is aanwezig of ze is afwezig. En dat is niet alleen een afwezigheid van gedachten.

Ik ben Wendy Mertens. Ik ben bewustzijnsbegeleider. Ik ga me specifiek bezighouden met het innerlijke kompas openmaken, de zielconnectie, innerlijke rust en tweelingzielen in unie brengen. En het is vanuit dit alles dat ik dus ook heel sterk plaats waarom die innerlijke rust zo van belang is.

Innerlijke rust verandert hoe je naar alles kijkt

Het is vanuit die innerlijke rust dat je naar alles wat er in jouw leven gebeurt gaat kijken. En dan gebeurt er een groot verschil. Dan is er een serieuze shift.

Want als die innerlijke rust vanbinnen er niet is, heb je niet noodzakelijk een groot probleem rond iets, maar maak jij dat er wel van. Als die innerlijke rust afwezig is, is één zin, één woord al voldoende om jou onrustig te laten voelen.

Als iemand bijvoorbeeld iets stuurt of iets zegt, dan ga jij die zin regelmatig opnieuw lezen of in je hoofd afspelen en je vragen stellen rond wat die persoon bedoelt. Of je gaat dat analyseren, zelfs vijf minuten aan een stuk of langer. Je legt het weg, pakt het terug, schrijft een antwoord en doet dat antwoord weer weg. Of je formuleert een antwoord heel sterk, stuurt het door en ziet pas daarna: ah, er staat hier nog een extra woord. Ah, de bedoeling is anders. Maar ondertussen ben je er wel mee bezig geweest.

Het kan ook zijn dat je compleet geen antwoord hebt gegeven terwijl die persoon simpelweg een vraag stelde, omdat iemand jou heeft gezegd: je moet niet op alles reageren. En dat klopt ook. Maar dat heeft niks te maken met een vraag die aan jou gesteld wordt.

Het is niet die ene zin die daar geschreven stond die eigenlijk macht heeft. Het is eerder wat er vanbinnen in jou gebeurt waardoor die macht aan die zin ontstaat, omdat jij er ook heel veel aandacht aan gaat besteden.

Je raakt gestresseerd door jouw innerlijke reactie

Op dat moment raak jij gestresseerd door jouw innerlijke reactie. En misschien zeg jij: nee, nee, ik heb een emotie. Een emotie geeft stress als je er constant mee bezig bent en niet met die emotie werkt.

Dus als je een emotie hebt en je reageert en je gaat erover nadenken, nadenken, nadenken, dan ben je met emotionele stress bezig. Dan ben je niet met de emotie bezig en die emotie aan het verwerken. Dan gebeurt er van alles vanbinnen en hetgeen ruimte krijgt, is die stress.

Als er dan opnieuw een antwoord komt en jij hebt weer onrust, dan ga jij terug bezig zijn met dat antwoord. Je gaat je vragen stellen: heb ik iets verkeerd gezegd? Heb ik iets verkeerd gedaan? Is die ander kwaad?

En je hebt mensen die dan regelrecht denken: wacht maar, ik zal jou eens een lesje leren. Die beginnen in hun hoofd van alles te plannen rond pesterijen, puur op basis van wat ze invullen. Want dat is wat je al heel de tijd aan het doen bent: invullen. Conclusies trekken.

Ineens merk je dat je nog niet hebt geantwoord op dat bericht, maar vanbinnen ben je er nog steeds mee bezig. En wat gebeurt er? Nog meer stress. Weer is die innerlijke rust afwezig.

Stel dat dit op sociale media gebeurt en iemand anders reageert. Dan ga je zien dat er heel veel verschillende reacties zijn. Maar die stress die in jou zit, is er nog steeds. Het kan zelfs zijn dat honderd mensen zulke zaken al op een andere manier tegen jou gezegd hebben en dat het compleet niks met jou deed. Maar nu, bij deze ene persoon, wel.

Je neemt in hetgeen wat je ervaart, bedenkt en analyseert ook de persoon in kwestie mee. Misschien ken je die persoon, misschien ken je die compleet niet. Toch maak je een heel verhaal rond die persoon.

Dan laat je het los en even later start die denkmolen opnieuw. Of je vertelt het tegen iemand die je tegenkomt. Of je denkt: ik moet nog antwoorden. Wat ga ik antwoorden? Hoe ga ik antwoorden? Welk gedrag ga ik stellen?

En opnieuw is er een afwezigheid van innerlijke rust.

Want hetgeen buiten jou gebeurt, hoeft niet in jou aanwezig te zijn. Maar jij neemt dat binnen in jou. Je maakt er een heel verhaal rond. Je analyseert het van A tot Z. Je maakt er zelfs iets groter van dan het is.

Ook bij ziekte neem je die innerlijke onrust mee

Het kan zelfs over een ziekte gaan die je hebt. Natuurlijk is er, als er een ziekte gaande is, ook nog jouw lichaam en wat het aangeeft. Maar daarnaast is er alles wat jij daar van betekenis aan geeft, wat je veronderstelt dat het gaat zijn, wat je invult of waarvan je direct denkt: dat zijn allemaal zaken die niet meer gaan.

Dan heb je weer die innerlijke onrust. Zelfs op zo'n manier dat je er 's avonds laat mee in bed kruipt en er nog aan ligt te denken. Je wordt er in het midden van de nacht wakker van en je voelt van alles. Je voelt onrust. Je voelt stress. Je bent weer bezig met die woorden van die ander. Je bent weer bezig met een heel verhaal dat je koppelt aan die ander.

En je begint jezelf vragen te stellen: dat is toch wel erg? Dat is toch wel raar? Nu voel ik mij opnieuw zo. Gisteren was dat ook al zo. Waarom gaat dat niet weg? Mijn lichaam begint raar te reageren.

Dat is die persoon. Dat ligt aan die persoon.

Nee. Dat ligt aan jouzelf.

Jij bent degene die reageert. Jij bent degene die van die verhalen van alles maakt. Jij bent degene die de woorden invult. Jij bent degene die gedrag invult. Jij bent degene die van alles veronderstelt over die persoon.

En nu sta je op en wordt jouw dag opnieuw bepaald door alles wat er al geweest is. Want je bent opnieuw bezig met die woorden. Opnieuw met die persoon. Opnieuw met dat gedrag.

Jouw lichaam voelt zich ziek. Je bent het zelfs beu dat je ermee bezig bent. Jouw lichaam geeft aan dat het moe is, dat het niet vooruit wil. Je wil met andere dingen bezig zijn, maar nog steeds gaat je aandacht naar die ander.

Je bent nog steeds bezig met het creëren van een verhaal over die ander. Met allerlei invullingen over die ander. Met wat die ander gezegd heeft, hoe die dat gezegd heeft, welke interpretatie jij eraan geeft, hoe dat geanalyseerd zou worden, waarom die dat gezegd heeft en waarom die dat speciaal op die manier geformuleerd heeft.

Het zijn juist dit soort situaties waar we in zitten. En onze innerlijke rust is dan afwezig.

Innerlijke rust staat niet los van die ziekte. Als jij constant innerlijk met van alles bezig bent, gaat dat ook mee in jouw ziekte. Want innerlijke rust start vanbinnen en dat werkt door in heel de persoon die je bent. In alles wat je doet. In hoe je naar de wereld kijkt. In hoe je je voelt. In hoe je reageert op woorden van een ander.

Wat gebeurt er tegenover een toxisch persoon?

Innerlijke rust heeft zelfs effect op hoe jij reageert op een toxisch persoon. Als een toxisch persoon voor jou staat en je hebt die complete innerlijke rust, dan krijgt die toxische persoon jou niet zomaar uit je evenwicht.

Maar als jij heel gemakkelijk uit jouw evenwicht bent te halen bij het minste wat iemand zegt, dan is één woord, één opmerking al genoeg. En zo'n toxisch persoon voelt dat. Die ziet dat. Die weet wat doen.

Maar de innerlijke stilte zit vanbinnen bij jou. Daar zit jouw kracht.

Als jij dat niet hebt, dan schiet er natuurlijk van alles in jou: kwaadheid, geraakt voelen, getriggerd voelen, de neiging om je te verdedigen, in gesprek gaan omdat je vindt dat hetgeen die persoon zegt niet klopt, het gesprek willen sturen zodat die persoon meegaat in jouw visie of weglopen.

En als je bent weggelopen, begint een uur later alles weer door je heen te spoken. Hetgeen gezegd is. Het gedrag dat getoond is. Hetgeen niet gezegd is. Hoe jij het analyseert en invult.

's Avonds laat komt er bijvoorbeeld iemand bij jou op bezoek en dan vertel je van A tot Z alles. Elke emotie komt weer naar boven en jij geeft daar opnieuw aandacht aan.

Die toxische persoon heeft ondertussen al lang niet meer dezelfde ruimte. Die heeft extreem veel meer ruimte gekregen vanbinnen in jou.

En daar zit dus een van de grootste geheimen tussen innerlijke rust en een toxisch persoon. Hoe sterker jij in die innerlijke rust staat, hoe kleiner de ruimte wordt die hetgeen een toxisch persoon tegen jou zegt of doet vanbinnen in jou krijgt.

En dat heeft niks te maken met die ander. Dat heeft te maken met jou.

Dat is het gigantische verschil.

Je kunt heel veel informatie hebben over toxische mensen. Je kunt alles weten over manipulatie. Je kunt heel hard je best doen om toxisch gedrag te plaatsen en te begrijpen, tot je het zelfs perfect kunt uitleggen. Maar als er binnen in jou niks verandert, blijft die kracht en die macht die het toxische gedrag over jou heeft bestaan.

Want kennis brengt dat verschil niet. Kennis activeert die innerlijke rust niet.

Innerlijke rust en tweelingzielen

We kunnen het zelfs doortrekken naar de tweelingziel. Als je niet weet wat dat is en je hoort dit hier voor de eerste keer: een tweelingziel is niet hetzelfde als een zielenmaatje en ook niet hetzelfde als een tweelingvlam. Dat zijn andere zielen. Een tweelingziel is de andere helft van jouw eigen ziel, kort en simpel uitgelegd. Er zit nog veel meer achter, maar daarvoor zou ik zeggen: ga eens naar de andere video's luisteren.

Ook bij de tweelingziel is het belangrijk dat je innerlijke rust hebt. Als jij deel uitmaakt van een tweelingziel en jij bent de vrouwelijke helft, dan ben jij de zoeker. Degene die het wil fixen. Degene die jaagt. Degene die de antwoorden wil. Degene die wil weten wat je moet doen om die unie te krijgen.

Maar die mannelijke helft zit bijvoorbeeld in een vaste relatie, wat wij een derde partij noemen.

Wat gebeurt er dan heel gemakkelijk bij de vrouwelijke helft van de tweelingziel? Die voelt zich innerlijk onrustig. Kwaadheid. Verwarring. Het niet begrijpen. Met vragen zitten zoals: hoe kan dat nu? Waarom is dat? Wat heeft die dat ik niet heb? Waarom houdt die van die persoon? Waarom is die daar gelukkig mee? Waarom gaat die daarmee op vakantie? Waarom schrijft die daarover?

Als ik het over de tweelingziel heb, spreek ik in zij en hij, maar dat is gerelateerd aan de vrouwelijke helft of de mannelijke helft. Dat staat los van het fysieke geslacht dat je hebt.

Als het over die innerlijke rust gaat, gaat de vrouwelijke helft bezig zijn met waarom die mannelijke helft een partner heeft die die zo belangrijk vindt. Dat gebeurt elke keer wanneer men daar iets van weet of informatie over heeft. Dan komt men in die verwarring, machteloosheid, boosheid of zelfs verdriet.

Zelfs de gedachte dat die tweelingziel bij die ander is, wordt ingevuld als: die derde partij heeft heel veel invloed. Die is heel belangrijk.

Maar wat zijn dat? Invullingen.

Jij weet niet wat er gaande is tussen jouw mannelijke helft en die derde partij. Jij voelt wel wat er in jou gaande is. Welk verhaal er in jouw hoofd zit. Waar jouw aandacht heen gaat. Welke emoties er zijn. Hoe je naar die personen kijkt. Hoe je tussen de regels door over die situatie en die relatie van alles probeert te ontdekken of in te lezen.

Dan zeg je tegen jezelf: ik ga niet meer kijken. Ik ga op sociale media niets meer opzoeken. Ik ga er niet meer mee bezig zijn.

Maar ondertussen gebeurt er vanbinnen iets in jou waardoor je nog steeds bezig bent met die derde partij. Je vraagt je bijvoorbeeld af: wanneer gaan die uit elkaar? Wat moet ik doen om daar een echte scheiding te krijgen? Geloof mij, er zijn tweelingzielen die zich daarmee bezighouden.

Maar als je focus daarop ligt, dan is dat net zoals al de rest: er is geen innerlijke rust.

Nog belangrijker: jij bent degene die de separatie compleet 100% onderhoudt. Die derde partij is niet de oorzaak van de separatie. Jouw mannelijke helft is niet de oorzaak van die separatie. Maar jij blijft met die innerlijke stress, want jij bent bezig met alles wat die separatie onderhoudt. Met die kennis daarrond. Met die informatie daarrond. En nog steeds is innerlijke rust afwezig.

Het is pas wanneer jij erin slaagt om innerlijke rust te hebben, te houden en daarin te blijven staan, dat er iets verandert vanuit jou naar die derde partij.

Dan moet die derde partij niet meer weg. Dan moet die relatie niet meer beëindigd worden. Dan moet er niets meer veranderd worden, want jij hebt die innerlijke rust.

En dan start er iets anders. Dan pas gaan er deuren open, zowel voor jou als voor die tweelingziel.

Innerlijke rust en geld

Maar je hebt dat ook bij geld. Als jij constant bezig bent met wat er mis is in jouw financiële situatie, dan laat dat vanbinnen innerlijke onrust na. Dan is er angst. Dan ben je vooral bezig met wat je nog meer kunt kwijtraken. Je houdt je bezig met hoe je minder hebt dan wat je nodig hebt, hoe je minder hebt dan je zou willen en hoe je voortdurend met tekorten zit.

Je besteedt heel veel aandacht aan alles wat tekort is.

Als er dan een factuur binnenkomt, bekijk je die en zie je vooral: wat nu? Hoe ga ik die betalen? Maar je ziet niet wat er vanbinnen in jou gebeurt op het moment dat je die factuur in je handen hebt.

Je ziet dat bedrag wel. En dat bedrag gaat plots bepalen hoe jij je voelt.

Maar die innerlijke onrust is niet begonnen bij dat bedrag. Die is begonnen bij jouw reactie op het zien van dat bedrag en die factuur.

Dan ga je jezelf vergelijken: waarom heeft die ander dat wel? Waarom heb ik dat niet?

Zolang jij daarmee bezig bent, is die innerlijke rust afwezig. Het wordt belangrijk dat jij die reactie bij jezelf betrapt.

Zelfs jouw doelen brengen jouw innerlijke reactie naar boven

Je kunt dit op alles toepassen. Zelfs op een doel dat jij hebt.

Op het moment dat je aan dat doel denkt, komt er een reactie naar boven. Dat is iets wat jij daar gecreëerd hebt. Dat zijn twijfels. Ongeduld. Vergelijkingen met anderen. Een overtuiging zoals: dat lukt mij nooit. Maar dat lukt die ander wel. Waarom ben ik nog altijd hier?

En ineens wordt hetgeen wat jij zou willen bereiken, jouw doel, iets wat gaat bepalen hoe jij je voelt.

En er is weer innerlijke onrust.

Jij verliest jezelf in die innerlijke onrust. Want door die innerlijke onrust ga je bezig zijn met al die gedragingen en al die reacties. Elke keer krijg jij, ongeacht waar dat ook is, een soort kleine terugval.

Innerlijke rust gaat dus niet alleen over hoe jij omgaat met hetgeen wat je niet hebt. Het gaat ook over hoe jij betekenis aan iets geeft. Hoe jij iets invult. Hoe jij conclusies trekt. Hoe jij mensen categoriseert.

Je voelt dat onmiddellijk. En je blijft ermee bezig totdat je leert om uit die cirkel te stappen.

Zo ga je ermee slapen en zo sta je ermee op.

Besef heel goed: je neemt hetgeen wat vanbinnen aanwezig is in jou mee in jouw relaties. Je neemt dat mee in jouw genezingsproces. Je neemt dat mee in jouw ziekte. Je neemt dat mee in je werk. Je neemt dat mee in hoe je een doel wil bereiken. Je neemt dat mee in de manier waarop je op zoek gaat naar een partner. Je neemt dat mee in hoe je tegenover jouw tweelingziel staat als je die ooit bent tegengekomen. En je neemt dat mee wanneer iemand met toxisch gedrag tegenover jou staat.

Innerlijke rust staat dus niet los van al die verschillende delen van jouw leven.

Ze werkt door in alles.

Hartelijke groeten,
Wendy